ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΣΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ Δ.Σ της Ο.Β.Σ.Α.

ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΟΚΤΩΒΡΗ 2015

Οι εκλογές της 20/9 διαμόρφωσαν μια νέα κατάσταση για τους α/α και τη λαϊκή οικογένεια.

 

Το αποτέλεσμα καθεαυτό αποτυπώνει μια αναμονή, έναν συμβιβασμό μεγάλου τμήματος των εργαζόμενων και α/α απέναντι στη γενικευμένη επίθεση που δέχτηκε σε συνθήκες συνέχισης της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Τα  περί περήφανης διαπραγμάτευσης αλλά και οι κάλπικες προσδοκίες που έσπειρε η κυβέρνηση με τα «παράλληλα προγράμματα» επέδρασαν.


Παράλληλα  συνέχισε να κυριαρχεί η λογική του δεν αλλάζει τίποτα, του να λύσει άλλος τα προβλήματα μου, της απογοήτευσης. Η έμφυτη δυσαρέσκεια των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στη ΝΔ και στα κόμματα του παλιού δικομματισμού, έπαιξε το ρόλο της στην επιλογή ψήφου. Επέδρασε η λογική του μικρότερου κακού για άλλη μια φορά.

   
Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός, ότι υπάρχει μια μαγιά στην ελληνική κοινωνία που αμφισβητεί αυτή τη πολιτική, που συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση με την ΕΕ και τα μνημόνια διαρκείας της, με αυτή τη στρατηγική συνολικά, και υιοθετεί την ανάγκη ενίσχυσης της πάλης σε κατεύθυνση ρήξης, για να ανοίξει ο δρόμος για ριζικές αλλαγές υπέρ του λαού μας.

 

Είναι καθήκον δικό μας, σοβαρή ευθύνη να ενισχύσουμε τη μαγιά αυτή, να ενισχυθεί αυτή η συλλογική αγωνιστική αντίληψη, να μπολιαστεί  το κίνημα με νέες δυνάμεις, να δουλέψουμε πιο οργανωμένα, πιο μαχητικά για να αλλάξουν οι συσχετισμοί, να δυναμώσει η λαϊκή συμμαχία, γιατί ξέρουμε καλά ότι μόνο μια ισχυρή λαϊκή συμμαχία μπορεί να βάλει φρένο στα σχέδια των μονοπωλίων, να βάλει φρένο στη παραπέρα επιδείνωση της ζωής μας. 


Η κυβέρνηση μπορεί να μην έχει πάρει ακόμα ψήφο εμπιστοσύνης όμως οι προθέσεις της είναι γνωστές. Είναι τα 48 μέτρα που ήδη έχει αποφασίσει και είναι γνωστά σε όλους μας. Παραθέτουμε κάποια από αυτά.

 

  • Πλήρης «αξιολόγηση» του συστήματος κοινωνικής προστασίας, με στόχο ετήσιες «εξοικονομήσεις» 0,5% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει παραπέρα περικοπές των κάθε είδους προνοιακών επιδομάτων, ύψους τουλάχιστον 900 εκατ. ευρώ το χρόνο και μάλιστα με αυξητικό ρυθμό, αντίστοιχα με τους μελλοντικούς ρυθμούς ανάκαμψης. Στο στόχαστρο βρίσκεται και το ΕΚΑΣ, ξεκινώντας με το 20% των... «υψηλότερων» χαμηλοσυνταξιούχων.
  • Φορολογία εισοδήματος.
  • Αυξάνεται και μονιμοποιείται η λεγόμενη «εισφορά αλληλεγγύης», που ενσωματώνεται πλέον στο φόρο εισοδήματος.
  • Πετσοκόβουν το επίδομα θέρμανσης: Από το χειμώνα του 2015 μειώνεται στο 50% η κρατική «δαπάνη» για το επίδομα θέρμανσης των λαϊκών νοικοκυριών.
  • Κατασχέσεις για τα ληξιπρόθεσμα: Καρατόμηση του ακατάσχετου ορίου μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων από τα 1.500 στα 1.000 ευρώ. Επιπλέον, επιτρέπεται η κατάσχεση μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων σε ποσοστό 50%, εφόσον αυτά υπερβαίνουν τα 1.000 ευρώ και φτάνουν μέχρι τα 1.500 ευρώ ή σε ποσοστό 100% του ποσού που υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ.
  • Αποβολή από τη ρύθμιση των 100 δόσεων όσων «δεν καταφέρνουν να πληρώσουν τις τρέχουσες υποχρεώσεις τους», καθώς και όσων έχουν «εισοδηματική ικανότητα» να πληρώσουν νωρίτερα από τη λήξη της ρύθμισης
  • Αυτοαπασχολούμενοι: Σταδιακή αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος από το 55% στο 100% για αυτοαπασχολούμενους, μικρές επιχειρήσεις. Το επόμενο έτος, εκτός από τον κύριο φόρο που θα επιβληθεί με 26% από το πρώτο ευρώ, θα επιβαρυνθούν και με προκαταβολή φόρου που θα υπολογιστεί πλέον με 75% αντί 55%. Ακόμη πιο μεγάλες θα είναι οι επιβαρύνσεις το 2017 για τα εισοδήματα του 2016, καθώς η προκαταβολή φόρου θα αυξηθεί περαιτέρω από το 75% στο100%.
  • Ενεργοποιείται το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, αντικείμενο του οποίου είναι η αυτόματη καρατόμηση κρατικών δαπανών σε περίπτωση «απόκλισης» από τους αντιλαϊκούς στόχους.
  • Καταργούνται οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου.
  • Πλειστηριασμοί από τράπεζες: Προβλέπεται η άρση κάθε παρεχόμενης προστασίας των λαϊκών οικογενειών από τα «νύχια» των τραπεζών.
  • Μειώσεις μισθών στο Δημόσιο.
  • Τρανταχτές ανατιμήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε τσίπουρο και τσικουδιά. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Κομισιόν απαιτεί τη «συμμόρφωση» με τις ευρωενωσιακές οδηγίες, κάνοντας λόγο για τους «υπερβολικά μειωμένους συντελεστές», όταν αυτά παρασκευάζονται χύμα από μικρούς παραγωγούς.
  • Θαλάσσιες μεταφορές: Μέχρι τα τέλη Οκτώβρη, η κυβέρνηση θα ευθυγραμμίσει τις απαιτήσεις σε ναυτεργατικό δυναμικό για τις εγχώριες υπηρεσίες (ακτοπλοΐα) με εκείνες που ισχύουν για τις διεθνείς γραμμές.
  • Συγκρότηση και λειτουργία διυπουργικής επιτροπής για το χωροταξικό σχεδιασμό, με τη συμμετοχή σε αυτή και άλλων «ειδικών».
  • Ανακοίνωση της δεσμευτικής προθεσμίας για την ιδιωτικοποίηση των ΟΛΠ και ΟΛΘ.
  • Πρόταση για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ ή «εναλλακτικά» την εφαρμογή άλλου μέτρου με «ισοδύναμα αποτελέσματα», σε ότι αφορά τον ανταγωνισμό.
  • «Πλήρη ισοδύναμα μέτρα» για τις δικαστικές αποφάσεις που ακυρώνουν τις μειώσεις σε συντάξεις.
  • Πλήρης εφαρμογή των «εργαλειοθηκών» του ΟΟΣΑ (τρόφιμα, ποτά, καύσιμα) και εκκίνηση της διαδικασίας για χονδρικό και ηλεκτρονικό εμπόριο, μεταποίηση, ΜΜΕ.
  • Σχέδιο ολοκληρωμένης στρατηγικής για το χρηματοπιστωτικό τομέα, με στόχο τη διασφάλιση ρευστότητας, την προσέλκυση διεθνών επενδυτών και την επιστροφή των τραπεζών σε ιδιώτες, «όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν».

Είναι μερικά μέτρα που η εφαρμογή τους ξεκίνησε. Εδώ πρέπει να έχουμε καθαρό τούτο. Τα μέτρα αυτά δεν είναι ούτε τα μοναδικά, ούτε τα τελευταία. Είναι γνωστή η κυβερνητική δέσμευση για πάρσιμο μέτρων ανάλογα με την πορεία υλοποίησης των δημοσιονομιών στόχων του μνημονίου.


Είναι μέτρα που αφορούν το σύνολο της λαϊκής οικογένειας με στόχευση απολύτως συγκεκριμένη. Την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων στην προσπάθεια τους να επιστρέψουν σε κατάσταση κερδοφορίας. Όρος για αυτό είναι το ακόμα μεγαλύτερο ρίξιμο της τιμής της εργατικής δύναμης, περισσότερα λουκέτα στους α/α ( δεν τους φτάνουν τα πάνω από 250.000 έως σήμερα), το ξεκλήρισμα των μικρών αγροτικών παραγωγών, η ακόμα μεγαλύτερη μεταφορά πόρων από τις κοινωνικές δαπάνες (υγεία, συντάξεις, παιδεία, κα) στα μέτρα στήριξης της δράσης των μονοπωλίων.

Η κυβερνητική προπαγάνδα αναδεικνύει τους 3 άξονες της πολιτικής τους.
  1. «Ανάπτυξη» σε συνδυασμό με τα νέα 35 δις ΓΙΟΥΝΓΚΕΡ και ΕΣΠΑ
  2. Προσπάθεια αναδιάρθρωσης του χρέους
  3. Πολιτική σταθερότητα

Η κυβέρνηση λέει στους αυτ/ους να κάνουν υπομονή και θα έρθει η ανάπτυξη να τους σώσει. Είναι μεγάλο ψέμα. Η ανάπτυξη δεν αφορά εμάς. Τα λαϊκά στρώματα, οι αυτοαπασχολούμενοι δεν θα δουν ούτε ένα ευρώ από αυτά τα χρήματα. Αντίθετα θα φορτωθούν όπως και με τις προηγούμενες κυβερνήσεις νέο  δυσβάσταχτο λογαριασμό  85 Δις στις πλάτες τους. Τα δήθεν αναπτυξιακά μέτρα (π.χ. απελευθέρωση) και προγράμματα  είναι και αυτά ήδη δοκιμασμένα, στοχευμένα στη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων. Προσφέρουν ζεστό χρήμα, ανοίγουν και αυτά νέα πεδία κερδοφορίας για τους μεγάλους, επιταχύνοντας τον βίαιο εκτοπισμό χιλιάδων συναδέλφων.


Η κόντρα ανάμεσα στα επιχειρηματικά συμφέροντα που, δεν αφαιρεί από εμάς τον τίτλο του διαρθρωτικού προβλήματος, που μας έχει αποδοθεί εδώ και χρόνια, δεν μας βγάζει από τη θέση του μόνιμου υποζυγίου, ούτε εμάς, ούτε και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα. Καμιά εμπιστοσύνη δεν πρέπει να έχουμε σ’ αυτές τις δήθεν «εναλλακτικές» προτάσεις, που αφήνουν στο απυρόβλητο όλους τους παράγοντες που  μας οδηγούν στη φτώχεια, τα μονοπώλια και τη στρατηγική που τα θωρακίζει και ματώνει καθημερινά τις λαϊκές οικογένειες.


Είτε με το ένα, είτε με το άλλο σχέδιο, αν δεν αντιδράσουμε, αν δεν διαμορφώσουμε το δικό μας σχέδιο δράσης, οδηγούμαστε στη χρεοκοπία.


Γι’ αυτό και πρέπει να απορριφθεί συνολικά αυτός ο μονόδρομος που τρέφεται από τις σάρκες των πολλών για να ζουν σε απίστευτη χλιδή οι λίγοι.


Γι’ αυτό και πρέπει να δυναμώσει η αμφισβήτηση της Ε.Ε,. και των μνημονίων διαρκείας που τη συνοδεύουν.


Γι’ αυτό και πρέπει να καταδικαστούν οι κυβερνήσεις και τα κόμματα  που στηρίζουν αυτό τον μονόδρομο σε όλες του, τις παραλλαγές, αναπαράγοντας τα ίδια εκβιαστικά διλλήματα όπως κάνει και η νέα κυβέρνηση.


Μαζί τους, συμπαρατάσσονται και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣΕΒΕΕ – ΕΣΕΕ, που τούτες τις κρίσιμες ώρες επιβεβαίωσαν τον τίτλο του Δούρειου ίππου, που επάξια έχουν κερδίσει αυτά τα χρόνια, στο συνδικαλιστικό κίνημα. Θέλουν πελέκημα και άνοιγμα του μετώπου απέναντι τους από τα σωματεία μας. Ξεμπρόστισμα τους, στα μάτια των συναδέλφων.


Έχουν και αυτοί μερίδιο στη διόγκωση των προσδοκιών που καλλιεργήθηκαν, ότι η νέα κυβέρνηση δήθεν θα ανακόψει τον αντιλαϊκό  κατήφορο των τελευταίων χρόνων. Έχουν μερίδιο στην αναπαραγωγή των εκβιαστικών διλημμάτων, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα. Στηρίζουν την κυβέρνηση και το αποδεικνύει η δράση τους.


Η ηγεσία της ΓΣΕΒΕΕ φώναζε σε όλους τους τόνους, ότι η κυβερνητική εναλλαγή θα δώσει λύσεις. Συνιστούσε υπομονή «να δούμε τι θα κάνει η κυβέρνηση», την ίδια ώρα που η κυβέρνηση εφάρμοζε μνημονιακά μέτρα και χαράτσια. Υιοθέτησε την κυβερνητική προπαγάνδα για πατριωτικό καθήκον, βάζοντας την υπογραφή της, στην καταλήστευση Ταμειακών διαθεσίμων που προορίζονταν για λαϊκές ανάγκες, προκειμένου να πληρωθούν οι δανειστές.

 

 Σήμερα η ίδια ηγεσία «θρηνεί» για τις συνέπειες μιας πολιτικής που στήριξε για χρόνια, την πολιτική της ανταγωνιστικότητας, του Ευρωμονόδρομου και των μνημονίων. Συνεχίζει να κοροϊδεύει τους συναδέλφους, ξαναζεσταίνοντας την ξινισμένη σούπα μιας δήθεν καλύτερης διαπραγμάτευσης που δήθεν δεν θα περιλαμβάνει υφεσιακά μέτρα.


Παρά τις δήθεν διαφωνίες της για τα σκληρά μέτρα, είναι έκθετη, αφού προτάσεις της (π.χ. ελεύθερη επιλογή κλάσης) βρίσκονται ήδη στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς (σύνδεση εισφοράς με το εισόδημα) και θα αξιοποιηθούν εις βάρος μας.


Το βέβαιο ένα είναι συνάδελφοι, πάρα τα ωραία λόγια τους. Το ΚΕΑΟ κάνει κατασχέσεις για χρέη πάνω από 1000 ευρώ και οι περιβόητες 100 δόσεις πήγαν περίπατο.

Ας δούμε τα 3 ζητήματα

1) ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Ισχυρίζονται ότι με τα 35 δις του Γιουνκερ, την παραπέρα απελευθέρωση της αγοράς, την παραπέρα διάλυση των εργασιακών σχέσεων (διευθέτηση του χρόνου εργασίας το λένε ), τα νέα λουκέτα που έρχονται για τους α/α και το ξεκλήρισμα της φτωχής αγροτιάς θα υπάρξει ανάπτυξη. Δηλαδή η οικονομία θα παρουσιάσει αύξηση του ΑΕΠ. Και αυτό είναι πιθανό. Αυτό που συστηματικά αποκρύπτουν είναι ότι όρος για να γίνει είναι να πάνε ακόμα πιο κάτω τα μεροκάματα, να παραμείνουν σε ισχύ οι εφαρμοστικοί νόμοι που ψηφιστήκαν από 1 και 2 μνημόνιο καθώς και αυτοί του 3 μνημονίου και όλα τα σχετικά.


Η ανάπτυξη θα εκφραστεί στα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων και όχι στην καλυτέρευση της ζωής της λαϊκής οικογένειας. Άλλωστε για την διάθεση των κονδυλιών από τα διάφορα αναπτυξιακά προγράμματα υπάρχουν ορισμένοι όροι , όπως  να επενδυθούν τα χρήματα σε καινοτομίες, εξωστρεφείς επιχειρήσεις αποσκοπώντας στο βέλτιστο κέρδος. Ποια μικρή ατομική, καταχρεωμένη επιχείρηση έχει τη δυνατότητα, την υποδομή να ανταπεξέλθει σε αυτά τα κριτήρια;


Αποκρύπτουν ότι την περίοδο, προ 2009,που είχε ανάπτυξη και μάλιστα με ρυθμούς 4 και 5 % είχε ταυτόχρονα ανάπτυξη και της σχετικής φτώχειας. Και τότε όλο μεγάλωνε το χάσμα πλούσιων και φτωχών. Αυτή την ανάπτυξη επιδιώκει η πολιτική τους. Συστηματικά αποκρύπτουν, πάρα τα όσα ψεύτικα διατυμπανίζουν, ότι δεν χωράμε όλοι οι α/α σε αυτήν. Η πίτα της αγοράς που κατέχουμε είναι ζωτικής σημασίας για τα μονοπώλια. Για αυτό αρνούνται να απαντήσουν στα πιεστικά ερωτήματα μας « πόσοι  και ποιοι ¨χωράνε¨ στην ανάπτυξη τους»;.

 

Άλλωστε η κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευτεί και στην υλοποίηση των αντίστοιχων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων όπως οι νόμοι της απελευθέρωσης που συμβάλλουν αποφασιστικά στον εκτοπισμό των μικρών, για να απολαύσουν την ανάπτυξη οι μεγάλοι.

 

2) οι καλύτεροι όροι αποπληρωμής του δημοσίου χρέους που επιδιώκουν κυρίως μέσω της επιμήκυνσης, πράγματι θα ελαφρύνει τις άμεσες υποχρεώσεις της οικονομίας, θα απελευθερώσει κεφάλαια.


Το ζητούμενο είναι που θα πάνε αυτά τα κεφάλαια; Στις συντάξεις που είναι παγωμένες με νόμο μέχρι το 2020; Στην υγεία που με νόμους γίνονται άγριες περικοπές;  Στην μικρή αγροτική παραγωγή, που και αυτούς τους φορολογεί άγρια, και περικόπτει το αγροτικό πετρέλαιο και τόσα άλλα; Τα μονοπώλια θα ωφεληθούν κατά αποκλειστικότητα συνάδελφοι. Για αυτά δίνουν μάχη με νύχια και με δόντια.      

                                                             
Η λαϊκή οικογένεια απλά για μερικές δεκαετίες παραπάνω θα παραμένει χρεωμένη, θα βρίσκεται με το χρέος πάνω από το κεφάλι της μόνιμη απειλή και μπαμπούλα.

 

Όσο για τα περιβόητα 35 δις του Γιουνκερ και το ΕΣΠΑ.


Ποιους α/α αφορά; Πόσοι και ποιοι μπορεί να ωφεληθούν από αυτά; Αρκεί εδώ να θυμηθούμε ποιοι και πόσοι ωφελήθηκαν από τα προηγούμενα. Ελάχιστοι και κυρίως κάποιοι  που η επαγγελματική τους δραστηριότητα ήταν συνδεδεμένη έτσι ή αλλιώς με τη λειτουργία των μονοπωλιακών ομίλων. Μόνο ο ΣΕΒ απαιτεί 105 δις.


Πρέπει να είναι απολύτως καθαρό τούτο.

 

Καμία εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις της κυβέρνησης ότι θα αντιμετωπίσει το μνημόνιο ως αναγκαίο κακό, και δήθεν θα εφαρμόσει παράλληλα μέτρα για την ανακούφιση μας. Στην πράξη συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Και η νέα κυβέρνηση αυξάνει το κυνηγητό μας, στο όνομα πάταξης της φοροδιαφυγής, με την ενεργοποίηση του ΚΕΑΟ, τη μείωση του ακατάσχετου, την αποβολή από ρύθμιση και κατασχέσεις. Και σα να μην έφταναν αυτά αναπαράγει τη λογική του διαιρεί και βασίλευε που έχει σημαντική επίδραση στα μεσαία στρώματα.

Τέλος για το ζήτημα της πολιτικής σταθερότητας. Το ξαναέβαλε άλλωστε και  ο Τσίπρας στη Νέα Υόρκη μιλώντας στο ίδρυμα Κλίντον σαν έναν από τους όρους για να έρθουν επενδύσεις. Άλλωστε αποτελεί αγαπημένο θέμα της ΕΣΕΕ.


Εδώ νομίζουμε ,ότι η προφανής κυβερνητική επιδίωξη, να μην κουνιέται τίποτα ώστε απρόσκοπτα να κυλάει η δουλειά για τα μονοπώλια, έρχεται να πατήσει πάνω στο οξυμένο πρόβλημα της ανεργίας που οι ίδιοι με την πολιτική τους δημιούργησαν. Λένε δηλαδή ότι ξεχάστε τις κινητοποιήσεις και απεργίες γιατί διώχνεται τις επενδύσεις και τις δουλειές αν θέλετε «μεροκάματο». Αποσιωπούν το γεγονός ότι και στις άλλες χώρες όταν η κρίση «ξεπεράστηκε» ,όχι μόνο δεν υπήρξε ουσιαστική μείωση της ανεργίας αλλά παρέμειναν και όλες οι υπάρχουσες αντεργατικές, αντασφαλίστηκες διατάξεις και η άγρια φορολογία. Τα μέτρα τους δηλαδή απρόσκοπτα επιδιώκουν να περάσουν και τίποτα άλλο. 

 

Πρέπει να είναι απολύτως καθαρό τούτο.
Η κατάσταση θα χειροτερεύσει, τα μέτρα που παίρνουν είναι οριστικά και οι συνέπειες μη αναστρέψιμες για τους α/α και τη λαϊκή οικογένεια.

Όλα τα παραπάνω μέτρα που ανάλαβε να υλοποιήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ  αναβαθμίζουν τον  καθημερινό Γολγοθά  που ζούμε εμείς και οι οικογένειές μας. Την ίδια στιγμή  σφίγγει ακόμα περισσότερο η θηλιά γύρω από την καταχρεωμένη μικρή επιχείρηση, που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την κυριαρχία των πολυκαταστημάτων και των μεγάλων επιχειρήσεων που επεκτείνεται με τα νέα μέτρα. Η συνεχόμενη αναδουλειά (αναπόφευκτη λόγω της οικονομικής κατάστασης της λαϊκής οικογένειας στην οποία στηριζόμαστε) σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα μέτρα, καθώς και τη τεράστια φοροληστεία που μας περιμένει(26% από το πρώτο ευρώ, φόρος αλληλεγγύης, προκαταβολή φόρου από 70-100%,ΕΝΦΙΑ, και ότι άλλο σκαρφιστούν)  μας μετατρέπουν σε άμεσο στόχο πλειστηριασμών και κατασχέσεων ( που θεσμοθετήθηκε η επιτάχυνσή τους), οδηγούν στο λουκέτο και όσους άντεξαν ως τώρα, διευρύνοντας ακόμα περισσότερο τα τραγικά αδιέξοδα που ήδη βιώνουμε.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ

Αυτό που πρέπει να λύσουμε είναι  πως το κάθε σωματείο ο κάθε φορέας ξεχωριστά θα συμβάλει, θα παρεμβαίνει, θα καταξιωθεί τελικά σαν αποκούμπι για τον κάθε αυτοαπασχολούμενο που αντιμετωπίζει πρόβλημα. Το ζήτημα αυτό αποδείχτηκε από την πείρα που έχουμε ότι είναι το πιο δύσκολο. Να κερδίσεις δηλαδή την εμπιστοσύνη του συναδέλφου, ο οποίος βέβαια πρέπει να ξεπεράσει την αυταπάτη ότι μόνος του μπορεί να δώσει λύση. Έχουμε παραδείγματα και θετικά και αρνητικά, όμως εμείς πρέπει να επιμείνουμε με κάθε τρόπο αξιοποιώντας μια πείρα που υπάρχει και με νέες πρωτοβουλίες. Δηλαδή διανομή τροφίμων, φάρμακα, παιδικές τροφές, βοήθεια για περίθαλψη όπου δεν υπάρχει θεωρημένο βιβλιάριο, παρέμβαση για κάθε μορφή κατάσχεσης, νομική και λογιστική βοήθεια κ.ά. Η αλληλεγγύη των σωματείων να κάνουν γνωστή και αισθητή την παρουσία τους παντού και με κάθε τρόπο. Να βγουν ανακοινώσεις συγκεκριμένες με κατευθύνσεις, να έχουν διευθύνσεις σωματείων και τηλέφωνα, να προσανατολίζουν να σπάνε το φόβο να δείχνουν την διέξοδο. Αυτά για να γίνουν χρειάζεται πρώτα και κύρια η δική μας αποφασιστικότητα και ιεράρχηση.


Άμεσα συνεδρίαση Δ.Σ. ή επιτροπών όπου δεν έχουν γίνει. Ενημερώνουμε για τα μέτρα ολοκληρωμένα, διαλύουμε αυταπάτες και συντεχνιακές λογικές, βάζουμε το πλαίσιο πάλης, συζητάμε για πρωτοβουλίες. Πλατιά ενημερώνουμε τους συναδέλφους με όλους τους τρόπους, με Γενικές Συνελεύσεις, συσκέψεις, βγάζοντας ανακοινώσεις, με email και επιστολές, με οργανωμένες  εξορμήσεις και περιοδείες.  Δεν πρέπει να υπάρξει συνάδελφος σε μητρώο που να μην είναι ενημερωμένος, αλλά όχι μόνο αυτό. Να κατανοεί ότι τώρα είναι η ώρα που θα βάλει πλάτη, που θα ειδοποιήσει τον γείτονά του, που θα στηρίξει τις πρωτοβουλίες μας.


Έχει μεγάλη αξία να οριστούν ΓΣ και συσκέψεις και να δουλευτούν αποφασιστικά από τα ΔΣ για να έχουν επιτυχία. Πρέπει να φύγουμε από τη λογική της χρονιάτικης ΓΣ μόνο και να επιδιώκουμε να γίνονται τακτικά. Να μάθουμε τους συναδέλφους να συμμετέχουν, να αποφασίζουν, να λένε τη γνώμη τους, να βοηθάνε και αυτοί στη καλύτερη παρέμβαση του σωματείου. Η στήριξη της ΟΒΣΑ πρέπει να θεωρείται δεδομένη, με όλους τους τρόπους. Μπορούν τα μέλη του ΔΣ της ΟΒΣΑ να συμμετέχουν σε περιοδείες των σωματείων, να παραβρίσκονται στις συσκέψεις και Γ.Σ, να βοηθήσουν στην οργάνωση μιας κινητοποίησης, να βοηθήσουν για να υπάρχουν καλές εισηγήσεις. Μπορεί και πρέπει να βελτιωθεί η σχέση σωματείου-ομοσπονδίας. Πρέπει το κάθε σωματείο να έχει απαιτήσεις από την ομοσπονδία και η ομοσπονδία από το κάθε σωματείο.


Το κάθε Δ.Σ. είναι υποχρεωμένο να δει συγκεκριμένα τα νέα μέτρα. Φυσικά στο σύνολό τους είναι αντιλαϊκά, επώδυνα, όμως υπάρχουν και κλαδικά όπως η πλήρης απελευθέρωση των επαγγελμάτων, η αύξηση του ΦΠΑ σε κλάδους, που μπορεί να είναι κρίκος για την ανάπτυξη καλά οργανωμένων κινητοποιήσεων, στις οποίες βέβαια θα εντάσσονται όλα.


Μπορεί το κάθε σωματείο να δει ξεχωριστές παραστάσεις διαμαρτυρίας ανάλογα με το τι θα ιεραρχήσει. Από τα χρέη στον ΟΑΕΕ, τις κατασχέσεις στο ΚΕΑΟ, και τη φοροληστεία  μέχρι τα πρόστιμα για τις πινακίδες των εμπορικών μαγαζιών και τα δημοτικά τέλη για τις ενώσεις.

 

Κεντρικά έχουν οριστεί κινητοποίηση στις 22/10 και απεργία στις 12/11. Πρέπει όλα τα σωματεία μας έως την άλλη εβδομάδα να έχουν πάρει αποφάσεις συμμετοχής. 9/10 θα παρουσιαστούν από τον Τσίπρα τα νέα μέτρα. Να είμαστε σε ετοιμότητα για έκτακτη κινητοποίηση

 

Θα βοηθήσει να έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες μικρότερες κινητοποιήσεις-παραστάσεις που θα καταλήγουν και θα κλιμακώνουν στους κεντρικούς σταθμούς.  Έτσι θα ενταχθούν και περισσότερες δυνάμεις στη μάχη, θα αποκτά συνέχεια η δουλειά των σωματείων, θα σταματήσει να είναι καμπανιακή.


Εμείς καλούμε κάθε σωματείο να ακολουθήσει τις δράσεις μας, ακόμα και αυτά που δεν συμφωνούν σε όλα με τη ΠΑΣΕΒΕ αλλά συμφωνούν στην ανάγκη να αντισταθούμε στην επίθεση που έρχεται. Τώρα είναι ώρα ευθύνης και ανάγκης για ξεσηκωμό. Από αυτή τη διαδικασία δεν αποκλείουμε κανένα.


Έχει άρα ιδιαίτερη σημασία η μαζικοποίηση των σωματείων, η αλλαγή συσχετισμών, να ανέβει η συσπείρωση γύρω από τα αιτήματα, το πλαίσιο πάλης της ΠΑΣΕΒΕ, το βάθεμα της Λαϊκής Συμμαχίας με τους φυσικούς μας συμμάχους, τους εργαζόμενους, τους μικρούς αγρότες, τις γυναίκες και τη νεολαία.


Αυτό είναι το συμφέρον κάθε φτωχού επαγγελματία, του  αυτοαπασχολούμενου που υποφέρει ο ίδιος και η οικογένειά του, πέντε χρόνια τώρα και όχι το «εθνικό συμφέρον» των μονοπωλίων, η εθνική συναίνεση που καλλιεργείται από το κεφάλαιο την Ε.Ε. και τις κυβερνήσεις τους.


Δεν είναι εθνικό συμφέρον η σιωπή, η απογοήτευση, η μοιρολατρία. Εθνικό συμφέρον είναι να κατέβει ο κόσμος στον δρόμο οργανωμένος στα σωματεία του, όχι χύμα, με αιτήματα και προσανατολισμό, με αιτήματα που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες.


Εμείς έχουμε την δύναμη να σταματήσουμε την  συνεχή επιδείνωση της ζωής μας, εμείς έχουμε την δύναμη να ορθώσουμε το δικό μας ανάστημα και να διεκδικήσουμε άμεσα μέτρα ανακούφισης για όσους υποφέρουν, ανάκτηση των απωλειών και δικαιώματα τέτοια που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του σήμερα.


Συνάδελφοι θα μετρηθούμε όλοι μας πόσο καλύτερα θα σταθούμε στο πλάι κάθε συναδέλφου που υποφέρει, κάθε συναδέλφου που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ο ίδιος και η οικογένειά του, που κινδυνεύει με κατάσχεση το σπίτι ή το μαγαζί του ακόμα και οι μικροκαταθέσεις και τα εργαλεία του. Κάθε συναδέλφου που δυσκολεύεται ακόμα και για ένα πιάτο φαΐ.


Με αγωνιστικό ενθουσιασμό να ριζώσουμε σε όλους τους α/α της Αττικής το σύνθημα μας:

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ- ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Έχουμε τη δύναμη να τους ανατρέψουμε, να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή βασισμένη στις πραγματικές μας ανάγκες. Η ΕΕ, τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους είναι ισχυρά. Τίποτα όμως δεν είναι πιο ισχυρό από τον οργανωμένο λαό που παλεύει για το δίκιο του. Μπορούμε να τους νικήσουμε.